Για το Θάνο Μικρούτσικο

Πώς να επιλέξει κανείς από αυτόν τον ανθισμένο κήπο;

Μα πως να μην ξεχάσεις την αυλή σου 
και την παλιά τη γνώμη καθενός, 
όσους κρυφά περπάτησαν μαζί σου 
να σημαδεύουν πάλι τη ζωή σου 
και να σαι το πουλί κι ο κυνηγός 
στις μαύρες λαγκαδιές του παραδείσου... 

Κ. Π. Καβάφης

Ο Καβάφης θεωρείται από πολλούς ως ο καλύτερος έλληνας ποιητής και ο πιο αναγνωρισμένος διεθνώς, καθώς θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές του 20^ου αιώνα. « Ο Καβάφης είναι ένα όριο, όπου η ποίηση απογυμνώνεται, προσεγγίζοντας την πρόζα» γράφει ο Σεφέρης στις δοκιμές του. Χωρίς λυρική έξαρση, χωρίς πολλά σχήματα λόγου, χωρίς μουσικότητα, με λιτό λεξιλόγιο, με «ψεύτικη» κατά το Βάρναλη γλώσσα (κακή καθαρεύουσα ή κακή δημοτική) κι όμως αυτή η ποίηση μας συγκινεί. Μας συγκινεί γιατί στο βάθος είναι δραματική. Έχει κίνηση, ζωντάνια, ηθοποιΐα, επιγραμματική λιτότητα, έχει πολλή σκέψη και πικρή ειρωνεία που φτάνει στα όρια του σαρκασμού.

Πατώντας εδώ μπορείτε να βρείτε όλα τα ποιήματά του.

Γιώργος Χειμωνας," Έξι χιλιάδες νέοι". Πολυτεχνείο 1973

Το απόσπασμα από το βιβλίο «Ο γάμος» του Γιώργου Χειμωνά αναφέρεται στην εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973, και όχι μόνο σ' αυτούς που ήταν μέσα στο ίδρυμα , αλλά και σε όσους νοερά ήταν μαζί τους τότε και σε όσους εμπνεύστηκαν από αυτούς έκτοτε. Το σύντομο αυτό κείμενο, με συμβολική γλώσσα και βαθύ σεβασμό, μνημονεύει εκείνη τη θυσία. Ο συγγραφέας αφαιρεί από το επεισόδιο τα ιστορικά στοιχεία (τόπος, χρόνος, συνθήκες, αιτία). Κάποιες αόριστες ιστορικές πληροφορίες δίνει μόνο στην εισαγωγή. Στην εικόνα αντιπαρατίθενται οι νεκροί νέοι που βυθίζονται μέσα στο βάραθρο και οι ζωντανοί που δεν τολμούν να κοιτάξουν.

    Το Πολυτεχνείο, αδικαίωτο και ζωντανό, σε πείσμα όσων το ξεπούλησαν και επιχείρησαν να το διασύρουν μέσα από το δικό τους διασυρμό, θα συνεχίζει να εμπνέει και να οδηγεί τους νέους αγώνες…
Για μια Ελλάδα πραγματικά δημοκρατική και πραγματικά ανεξάρτητη, με ψωμί και μόρφωση για τα παιδιά της, με εθνική ανεξαρτησία και λευτεριά για το λαό της.

Το σύνθημά του παραμένει ακόμα δραματικά εφήμερο…

«ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Η ανάρτηση αυτή αφιερώνεται σε όλους τους ωραίους εκείνους Έλληνες που αγωνίστηκαν όλη την περίοδο της επταετίας για να σπάσει ο «γύψος», για να πέσει η χούντα.

Όπου γης και πατρίς...

Ας παρακολουθήσουμε την ταινία που δημιούργησαν οι μαθητές του ηλεκτρονικού τομέα του 1^ου ΕΠΑ. Λ. και του 1^ου Σ.Ε.Κ. Άργους με τη βοήθεια των καθηγητών τους. Συγχαρητήρια για την ωραία προσπάθεια.

Και δεν ξεχνάμε:

«οι παππούδες μας ήταν πρόσφυγες, οι γονείς μας    μετανάστες, εμείς ρατσιστές;»

Αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο

6 Δεκεμβρίου 2008 - 6 Δεκέμβρη 2011

Τρία χρόνια απ’ την ψυχρή δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικό στα Εξάρχεια. Μαθητές, φοιτητές θα τιμήσουν, την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου τη συμπλήρωση 3 χρόνων από τη δολοφονία του, με διαδηλώσεις και αποχές σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας.

Ήταν λίγο μετά τις 9 το βράδυ του Σαββάτου, όταν ο αστυνομικός Ε. Κορκονέας, έπειτα από κάποιο διαπληκτισμό, επέστρεψε πεζός, πυροβόλησε και σκότωσε το 15χρονο Αλέξη.

Η αποχή στο σχολείο μας, δε γίνεται για κάποιο είδος τεμπελιάς, αλλά γιατί όλοι μας νιώθουμε μεγάλη λύπη για το θάνατο του Αλέξη…

Αλέξη,
Να μην «αναπαυθείς» εκεί που θα πας… Να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι, να φωνάζεις για να ακουστεί το δίκιο σου και να μας καθοδηγείς, μπας και ξυπνήσουμε ποτέ…

Το 15μελές συμβούλιο