Αυτοί οι στίχοι του Μιχάλη Γκανά θα μπορούσαμε
να πούμε ότι αποτελούν τον εφιάλτη του ινδιάνου Σιάτλ (έτσι για μην ξεχνάμε το
πρώτο μας κείμενο). Θα λέγαμε αποτελούν την απόλυτη δικαίωση για όσα προφητικά
είχε προβλέψει για την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Κάποια
χρόνια πριν ένας άλλος σπουδαίος ποιητής, ο Νίκος Γκάτσος, ανησυχώντας και αυτός
για την κατάσταση και τους κινδύνους που απειλούν το περιβάλλον μάς μίλησε για
το ίδιο θέμα στον «εφιάλτη της Περσεφόνης», τον οποίο μελοποίησε μοναδικά ο ΜάνοςΧατζιδάκις.
