Τα αντιπολεμικά τραγούδια του Γ2

Φαίη Τ. : Bob Dylan, “Masters of war”. Το «Masters of war» είναι το αγαπημένο μου αντιπολεμικό τραγούδι λόγω των στίχων του, οι οποίοι έχουν βαθύ νόημα και μιλούν γι’  αυτούς που κάνουν τους πολέμους μόνο για το συμφέρον τους. Επίσης , υπάρχουν δύο στίχοι που μου αρέσουν πολύ και είναι:       
                               A world war can be won
                               You want me to believe

Ενότητα 6η: Αλληλεγγύη

Όσο για τις  Μ.Κ.Ο. (Μη κυβερνητικές(;) οργανώσεις) σας παραπέμπω στο άρθρο του Ηλία Μιχαλαρέα (πατήστε εδώ).

«Όταν κι ένας από μας απουσιάζει

αργεί ένα χρόνο ο κόσμος…»

                        Γιάννης Ρίτσος

                                                                                           

Το μισό μήλο εμείς

τ'άλλο μισό αυτός ο θεόρατος κόσμος.

Το μισό μήλο εμείς

τ'άλλο μισό οι άνθρωποι.

Το μισό μήλο εσύ

τ'άλλο μισό εγώ

οι δυο μας ..

27 ΟΚΤ.1945

Ναζίμ Χικμέτ

Ενότητα 4η: πόλεμος - ειρήνη

 Δε θα μπορούσα να βρω καλύτερη εισαγωγή στο θέμα από το παραπάνω απόσπασμα από την εξαιρετική ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν, « ο Μεγάλος Δικτάτορας». Στο απόσπασμα αυτό ο Τσάπλιν, ως καρικατούρα του Χίτλερ, μας θυμίζει πώς θα έπρεπε να είναι ο κόσμος μας, σε ποιες αξίες και ιδανικά θα έπρεπε να είμαστε προσανατολισμένοι, ώστε να πάψουν να υπάρχουν πλέον εικόνες σαν αυτές που ακολουθούν: 

  

Είμαστε όλοι ίδιοι. Είμαστε όλοι διαφορετικοί...

                              
   

Σκέψεις και προβληματισμοί για τη διαφορετικότητα

Μιλώντας για το ρατσισμό και τη διαφορετικότητα...

Δικαίωμα στη διαφορά

Όλοι οι άνθρωποι ανεξάρτητα από το χρώμα, τη φυλή, την θρησκεία και την πατρίδα είναι αποδεδειγμένα ίσοι. Παρόλο που οι άνθρωποι διαφέρουν κυρίως εμφανισιακά μεταξύ τους, γενετικά είναι ίδιοι. Ακόμα έχουν όλοι τα ίδια δικαιώματα, όπως ζωής και ισότητας. Γι’ αυτό το λόγο όλοι θα έπρεπε να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων και να τους αποδέχονται ως ίσους ούτε ως ανώτερους ούτε ως κατώτερους.
Όπου και γυρίσει κανείς το κεφάλι του θα συναντήσει πληθώρα χρωμάτων και προελεύσεων αλλά και συνηθειών ανθρώπους, αλλά και άλλων όντων της φύσης. Είναι απόλυτα φυσιολογικό οι άνθρωποι να διαφέρουν μεταξύ τους, όχι μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά. Αν ήταν όλοι ίδιοι και κουβαλούσαν τις ίδιες παραδόσεις, αξίες, ήθη και έθιμα, την ίδια γλώσσα και θρησκεία, τότε κανείς δε θα είχε την ευκαιρία να γνωρίσει καινούριες κουλτούρες και παραδόσεις άλλων λαών.
Επίσης, θα έπρεπε να είχαν όλοι στο νου τους κάθε φορά που θα κριτίκαραν ή κορόιδευαν ένα άτομο για τα διαφορετικά του χαρακτηριστικά, πώς θα ένιωθαν, αν έμπαιναν στη θέση του ανθρώπου που σχολίαζαν. Θα έπρεπε όλοι να αναλογιστούν τα συναισθήματά τους, αν κάποιος αντιδρούσε ρατσιστικά εναντίον τους. Πιστεύω ότι σε κανένα δε θα άρεσε κάτι τέτοιο. Οπότε, αφού σε κανένα δεν αρέσει να του φέρονται έτσι, δε θα έπρεπε να συμπεριφέρεται με ανάλογο τρόπο.
Τέλος, όλοι θα έπρεπε όλοι να συνειδητοποιήσουμε πως όλοι είμαστε ίσοι και έχουμε ακριβώς τα ίδια δικαιώματα, ακόμα και στη διαφορετικότητα.

Εβελίνα Λάμπουρα, Γ2

Κυρίες και κύριοι,
Μαθητές και μαθήτριες,

Θα ήθελα να σας μιλήσω για το φαινόμενο του ρατσισμού, επειδή έχω παρατηρήσει ότι ο ρατσισμός έχει κάνει την εμφάνιση του και στο σχολείο μας. Πολλές φορές στα διαλείμματα παρατηρώ ότι κάποιοι απ' τους συμμαθητές μας είναι απομονωμένοι και περιθωριοποιημένοι απ' τα άλλα παιδιά. Ο προφανής λόγος που συμβαίνει αυτό είναι τα διαφορετικά τους χαρακτηριστικά, όπως το χρώμα του δέρματός τους ή το ότι ίσως είναι λιγότερο όμορφα από τους υπόλοιπους.

Ο ρατσισμός λοιπόν είναι μια κοινή συμπεριφορά στην κοινωνία μας, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι είναι και φυσιολογική. Όσοι πιστεύουν σε αυτό το δόγμα θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο από ανθρώπους που έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, όπως ακριβώς συμβαίνει και στο σχολείο μας με κάποια παιδιά.

Η αντιμετώπιση που δείχνουμε απέναντι σε κάποιους συμμαθητές αλλά και συνανθρώπους μας είναι λάθος πολλές φορές, χωρίς ωστόσο να φταίμε αποκλειστικά και μόνο εμείς που μάθαμε να φερόμαστε έτσι, γιατί οι αιτίες είναι πολλές και βαθιές. Ρατσιστής δεν γεννήθηκε κανείς, αλλά έγινε στη πορεία. Τα αίτια που προκαλούν τον ρατσισμό είναι συνήθως τα Μ.Μ.Ε, η υψηλή αυτοεκτίμηση, η έλλειψη ηθικών αρχών και αξιών, η ελλειπής έως και ανύπαρκτη παιδεία μα κυρίως τα άτομα που μας περιβάλλουν. Για παράδειγμα, εάν ζούμε σε μια οικογένεια γεμάτη ρατσιστικές αντιλήψεις τότε μεγαλώνοντας θα γίνουμε ρατσιστές.

Οι συνέπειες του ρατσισμού φαίνονται στην καθημερινή μας ζωή, αλλά εμείς τις αγνοούμε συνεχώς και δεν διορθώνουμε την στάση μας. Μερικές συνέπειες είναι η εγκληματικότητα, ο εξευτελισμός, η βία ψυχολογική είτε σωματική προς αυτούς τους ανθρώπους, αλλά και η ανισότητα. Για να αλλάξουν όλα αυτά πρέπει πρώτα εμείς να αλλάξουμε την στάση μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Μπορούμε να ανοίξουμε τα μάτια και να δούμε ότι στην πραγματικότητα δεν έχουμε καμία διαφορά από αυτούς τους ανθρώπους είτε είναι συμμαθητές μας είτε απλοί συνάνθρωποι μας. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε, είμαστε όλοι ίσοι και πρέπει να τα μοιραζόμαστε όλα.Ύστερα μετά από όσα είπα θα ήθελα να μην βλέπω πλέον μόνα παιδιά στο σχολείο και όλοι να διασκεδάζουμε χωρίς να σκεφτόμαστε τις διαφορές.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Έμη Κοσκινά, Γ1

Ένα ποίημα πού είχε γράψει ένα παιδάκι από την Αφρική,και πού προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη,ώς το καλύτερο ποίημα το 2006.

" Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος,
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος,
Όταν κάθομαι στόν ήλιο, είμαι μαύρος,
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος,
Και όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος.

Κι εσύ, λευκέ άνθρωπε..........
Όταν γεννιέσαι, είσαι ρόζ,
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός,
Όταν κάθεσαι στόν ήλιο, γίνεσαι κόκκινος,
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλέ,
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος,
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος,
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρί.
Και λές εμένα έγχρωμο?
Πάντως και οι δύο είμαστε Άνθρωποι....."

Αγαπητοί συμμαθητές και καθηγητές

Ως πρόεδρος του 15μελούς και με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού θέλησα να σας μιλήσω για το πρόβλημα αυτό. Ο ρατσισμός δεν είναι ένα απλό πρόβλημα και πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα.

Ρατσισμός παρατηρείται σε όλες τις περιοχές του πλανήτη χωρίς καμία εξαίρεση. Παντού υπάρχουν άνθρωποι που περιθωριοποιούν κάποιους άλλους και τους δημιουργούν αισθήματα κατωτερότητας με τρόπο πολλές φορές απάνθρωπο και άσχημο. Η συμπεριφορά αυτή έχει παρατηρηθεί και στο σχολείο μας εναντίον κάποιων παιδιών που προέρχονται από άλλες χώρες, π.χ. από την Αλβανία ή την Τουρκία.

Ο ρατσισμός υπάρχει σε δύο μορφές: στον κοινωνικό και τον φυλετικό. Στην περίπτωση μας μιλάμε για φυλετικό ρατσισμό, ρατσισμό δηλαδή που υποβιβάζει και αντιμετωπίζει με κατωτερότητα κάποια έθνη και κράτη. Ως γνωστό, σήμερα σε όλα τα κράτη του κόσμου ζουν άνθρωποι από διαφορετικά έθνη, με αποτέλεσμα να δημιουργείται φυλετικός ρατσισμός σε μεγάλο βαθμό.

Το κοινωνικό πρόβλημα αυτό έχει βέβαια τις ρίζες του μέσα στην οικογένεια και το σχολείο. Από εκεί συνήθως τα παιδιά παίρνουν τα πρώτα ερεθίσματα για τέτοιες συμπεριφορές. Αναμφίβολα όμως, μια τέτοιου είδους συμπεριφορά μπορεί να προκληθεί και από το άτομο το ίδιο, αν λόγου χάρη, έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση, αισθήματα κατωτερότητας και έλλειψη ευγένειας και ήθους. Ποιος άλλος τρόπος όμως υπάρχει για να γίνει ένα άτομο ρατσιστής; Χωρίς καμία αμφιβολία, τα ΜΜΕ επηρεάζουν είτε θετικά είτε αρνητικά την συμπεριφορά του ατόμου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως την επηρεάζουν αρνητικά.

Μήπως κάποιος από εσάς έχει ακούσει ποτέ για τις συνέπειες αυτού του κοινωνικού προβλήματος; Αν όχι, νομίζω πως ήρθε η ώρα να τις ακούσετε. Οι συνέπειες του ρατσισμού είναι αρνητικές και μόνο αρνητικές! Ας αναφέρω κάποιες:
• Εγκληματικότητα. Άτομα που έχουν δεχθεί ρατσιστικές συμπεριφορές υπάρχει περίπτωση να στραφούν σε παράνομες και εγκληματικές πράξεις.
• Βία. Όπως ακριβώς είχε γίνει και μέσα στο ίδιο μας το σχολείο πράξεις βιαιότητας μπορούν να προκληθούν από ρατσιστικές συμπεριφορές.

Σίγουρα όμως, υπάρχουν τρόποι να αντιμετωπιστούν όλα αυτά τα προβλήματα και η κοινωνία μας να κάνει ένα βήμα μπροστά, ένα βήμα προς το καλύτερο. Κάποιοι τρόποι αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος μπορεί να είναι η συχνότερη ενημέρωση των πολιτών, η οικογένεια να μην ωθεί το παιδί σε ρατσιστικά πρότυπα και το σχολείο να προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει τους μαθητές μέσα από εκδηλώσεις, όπως η σημερινή, για την οποία είμαι σίγουρη πως έβαλε κάποιους από εσάς σε σκέψεις σχετικά με την συμπεριφορά και τον χαρακτήρα σας.

Βάλτε λοιπόν τον εαυτό σας στη θέση αυτών των ανθρώπων και των παιδιών που δέχονται φυλετικό και όχι μόνο ρατσισμό και προσπαθήστε να εξαλείψετε όσο μπορείτε το πρόβλημα αυτό. Ας ελπίσουμε, πως κάποια στιγμή στο μέλλον, το κοινωνικό πρόβλημα του ρατσισμού θα εξαλειφθεί και η κοινωνία μας θα γίνει σαφώς καλύτερη.

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και την προσοχή σας,
Λευκή Κοντίνη, Γ1

Αγαπητοί συμμαθητές,

Με αφορμή ένα πρόσφατο γεγονός που συνέβη στο σχολείο μας πριν λίγο καιρό, θα ήθελα να σας μιλήσω για το ρατσισμό. Παρατήρησα ότι πολλοί από εσάς περιθωριοποιείτε μερικούς απ' τους συμμαθητές μας, επειδή δεν είναι Έλληνες.

Υπάρχουν πολλά είδη ρατσισμού. Ένα από αυτά είναι ο φυλετικός ρατσισμός. Είναι, δυστυχώς, μια αρκετά συνηθισμένη συμπεριφορά από αρκετούς από εμάς. Για σκεφτείτε όμως, πώς θα νοιώθατε αν είχατε ξενιτευτεί απ' τη χώρα σας, αν είχατε αφήσει πίσω όλους σας τους γνωστούς και τους φίλους, για να πάτε σε μια χώρα όπου εσείς και οι γονείς σας θα ζούσατε μια καλύτερη ζωή και αντί για αυτό βρίσκατε μερικούς ανθρώπους «άλλου χρώματος», οι οποίοι θα σας έδειχναν με το δάχτυλο και θα κρυφογελούσαν; Κανείς σας δε θέλει ούτε να το σκέφτεται. Τότε, πώς γίνεται να φέρεστε έτσι σε κάποια άτομα, από τη στιγμή που εσείς δε θα θέλατε να σας φερθούν έτσι;
Ο ρατσισμός εκδηλώνεται με άσχημους τρόπους. Η βία ,σωματική ή ψυχολογική είναι η πιο γνωστή. Πολλά ξενιτεμένα παιδιά έχουν πέσει θύματα του ρατσισμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, τα παιδιά αυτά να παθαίνουν σοβαρά σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα. Γιατί όμως; Επειδή είναι διαφορετικοί; Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να είναι διαφορετικός.

Ως πρόεδρος του 15μελούς θα ήθελα να πατάξω αυτό το κοινωνικό πρόβλημα από το σχολείο μας. Η διαφορετικότητα είναι ωραία, μπορεί να μην το βλέπετε, αλλά είναι. Αν μάθετε να ζείτε με αυτά τα άτομα, θα παρατηρήσετε ότι έχετε πολλά κοινά ενδιαφέροντα, και ότι τόσο καιρό σας κρατούσε μακριά τους ένα χρώμα. Είμαι σίγουρη ότι αν το καταφέρετε αυτό, θα αποκτήσετε καινούριους φίλους και αρκετά σύντομα μάλιστα.

Σας ευχαριστώ που με ακούσατε
Αντωνία Κοντοστάνου, Γ1

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ο ρατσισμός είναι ένα φαινόμενο κατά το οποίο ορισμένοι άνθρωποι θεωρούν τη φυλή τους ή τους εαυτούς τους ανώτερους από άλλους ανθρώπους με τους οποίους έχουν κοινωνικοπολιτιστικές διαφορές. Επομένως, ο ρατσισμός διακρίνεται σε φυλετικό και κοινωνικό.

Ο ρατσισμός είναι ένα αρκετά συχνό φαινόμενο, αφού ορισμένοι δεν μπορούν ή μάλλον δεν θέλουν να δεχτούν το διαφορετικό. Αυτό, όμως, δεν είναι λογικό, γιατί όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ανεξάρτητα από τις διαφορές που έχουν μεταξύ τους. Εξάλλου, αν όλοι οι άνθρωποι ήταν ίδιοι, δε θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν ο ένας από τον άλλο. Άρα, όταν οι άνθρωποι δεν αποδέχονται τη διαφορετικότητα, εκδηλώνουν ρατσιστικές συμπεριφορές απέναντι σε ορισμένους ανθρώπους.

Σε κάθε κοινωνία πρέπει να υπάρχει ισότητα μεταξύ των ανθρώπων προκειμένου να μην υπονομεύονται οι ειρηνικές σχέσεις ανάμεσα στα έθνη και οι άνθρωποι να μην στερούνται τα πολιτικά τους δικαιώματα.

Συμπερασματικά, για να περιοριστεί το φαινόμενο του ρατσισμού, οι άνθρωποι θα πρέπει να αποδέχονται το διαφορετικό, να είναι δίκαιοι και ανεκτικοί. Όλα τα παραπάνω μπορούν να επιτευχθούν μέσω της εκπαίδευσης που λαμβάνουν τα παιδιά από το σχολείο, αλλά και της αγωγής που παίρνουν από τους γονείς.

Νικολέτα Παργινού, Γ2

H αναγκαιότητα της γλωσσομάθειας

Στις μέρες μας, είναι απαραίτητο όλοι οι μαθητές να γνωρίζουν τουλάχιστον μία με δύο ξένες γλώσσες. Κατά τη γνώμη μου, η γλωσσομάθεια είναι ένα πολύ σημαντικό εφόδιο για το μέλλον κάθε νέου.

Πιστεύω πως όταν ένας μαθητής ξεκινά να μαθαίνει μια ξένη γλώσσα, τότε μαζί με την καινούρια γλώσσα που ''ξεδιπλώνεται'' μπροστά του, ανοίγουν και οι πτυχές ενός άλλου πολιτισμού. Έτσι, εκτός από το να διευρύνει τους ορίζοντές του, μαθαίνει και μια καινούρια κουλτούρα, άλλες αντιλήψεις και απόψεις.

Επίσης, η καλή αλλά και πιστοποιημένη γνώση μιας δεύτερης, ξένης γλώσσας καθιστά τον οποιοδήποτε πιο κατάλληλο για μια θέση εργασίας από κάποιον άλλο που μιλά μόνο τη μητρική του γλώσσα. Έτσι, ανοίγουν περισσότερες θέσεις εργασίας για κάποιον που ξέρει παραπάνω γλώσσες , κάτι το οποίο του δίνει τη δυνατότητα να επιλέξει τις συνθήκες εργασίας του αλλά και τον βοηθά, έτσι ώστε να τον σέβονται λόγω του ότι, όταν κάποιος είναι μορφωμένος, είναι ανοιχτόμυαλος και αποπνέει κύρος και σεβασμό.

Ακόμη, η γλωσσομάθεια διευκολύνει τους πάντες όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό, διότι, όταν γνωρίζει κανείς καλά μια γλώσσα, τότε είναι πολύ πιο δύσκολο να φθαρεί. Επιπλέον, είναι αρκετά σημαντικό να έχει καθένας τη δυνατότητα να επικοινωνεί σωστά με ανθρώπους που κατάγονται από άλλες χώρες, όχι μόνο σε ταξίδια, αλλά και κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, ιδιαίτερα σε περιοχές που κάθε χρόνο προσελκύουν εκατοντάδες τουρίστες, όπως τα νησιά.

Συμπερασματικά, πιστεύω πως η γλωσσομάθεια είναι ένα πολύ σημαντικό ''όπλο'' για το μέλλον καθενός. Η εκμάθηση μιας δεύτερης ξένης γλώσσας είναι απαραίτητη και επειδή δεν μπορεί ο κάθε γονιός να ανταπεξέλθει στα έξοδα ενός φροντιστηρίου, το κράτος θα έπρεπε να πάρει κάποια μέτρα, όπως να προσθέσει περισσότερες διδακτικές ώρες, γιατί ο κάθε μελλοντικός πολίτης θα πρέπει να έχει την δυνατότητα σε μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση.

Εβελίνα Λάμπουρα, Γ2

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑΣ

Γλωσσομάθεια είναι το να ξέρει κάποιος μία ή περισσότερες ξένες γλώσσες. Αυτό είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα για τον άνθρωπο, καθώς τον βοηθάει σε πολλά πράγματα.

Η γλωσσομάθεια προσφέρει στον άνθρωπο την ικανότητα να επικοινωνεί με άλλους ανθρώπους από διαφορετικές χώρες. Για παράδειγμα, αν κάποιος πάει στο εξωτερικό, θα μπορεί να συνομιλεί με τους ανθρώπους αυτής της χώρας.

Επιπρόσθετα, η γνώση μίας ή δύο ξένων γλωσσών εξυπηρετούν το σύγχρονο νέο να βρει εύκολα δουλειά. Επομένως, αυτό είναι αρκετά σημαντικό, αφού στην σύγχρονη εποχή υπάρχει υψηλό ποσοστό ανεργίας.

Με τη γλωσσομάθεια μπορεί κανείς να μάθει τον πολιτισμό, τα ήθη και τα έθιμα της χώρας της οποίας τη γλώσσα μαθαίνει. Επίσης, μπορεί να πληροφορηθεί για τον τρόπο ζωής της χώρας. Ακόμη, αυτός που είναι γλωσσομαθής έχει την δυνατότητα να διαβάζει διάφορες πληροφορίες που σχετίζονται με τη χώρα.

Επιπλέον, με τη γλωσσομάθεια, ο νέος είναι σε θέση να διαβάζει βιβλία στην ξένη γλώσσα την οποία μιλάει. Επίσης, ο σύγχρονος νέος μπορεί να διαβάζει διάφορα λογοτεχνικά κείμενα στη γλώσσα που έχει μάθει.

Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα ότι αν κάποιος μάθει μία ή δύο ξένες γλώσσες, θα μάθει καλύτερα τη δική του. Άρα, «συμφέρει» ειδικά τους νέους να μάθουν τη δική τους γλώσσα, αλλά και άλλες ξένες γλώσσες.

Συμπερασματικά, το να είναι ένας σύγχρονος νέος γλωσσομαθής είναι απαραίτητο. Αν ο νέος μάθει τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα, θα του χρησιμεύσει σε όλους τους τομείς της ζωής του. Η γλωσσομάθεια είναι καλύτερα να προσφέρεται μέσω του σχολείου, για να μην αναγκάζονται οι γονείς να πληρώνουν σε φροντιστήρια. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει στο σχολείο να υπάρχουν περισσότερες ώρες ξένων γλωσσών και οι καθηγητές να έχουν τις κατάλληλες γνώσεις.

Νικολέτα Παργινού, Γ2