Πρόκειται
για ένα διήγημα με αντιπολεμικό
περιεχόμενο. Ο Γιάννης Μαγκλής θέλει να καταδείξει τον παραλογισμό του πολέμου και την αλλοτρίωση που αυτός προκαλεί στον άνθρωπο. Ο χρόνος, ο τόπος, καθώς και τα πρόσωπα δεν ορίζονται,
γιατί αφορά κάθε άνθρωπο, οποιαδήποτε χώρα και οποιαδήποτε χρονική περίοδο. Δε μας
ενδιαφέρει πού γίνεται ένας πόλεμος. Μας ενδιαφέρει ότι ο άνθρωπος χάνει την
ανθρωπιά του, αποκτηνώνεται. Στον πόλεμο δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Υπάρχουν
μόνο θύματα και «τσαλακωμένες» ψυχές.
Το ίδιο αντιπολεμικό πνεύμα και χαρακτήρα
μπορεί κανείς να βρει στο διήγημα του Αντώνη Σαμαράκη, «το ποτάμι», στο «Ουδέν
νεώτερον από το δυτικό μέτωπο» του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ, καθώς και στο
μυθιστόρημα «Η ζωή εν τάφω» του Στράτη Μυριβήλη (εδώ). Επίσης
πατώντας εδώ μπορείτε να διαβάσετε κι άλλα κείμενα
με αντιπολεμικό περιεχόμενο.
