Ο Στράτης Μυριβήλης με το μυθιστόρημά του Η ζωή εν τάφῳ θέλει να καταδικάσει τις φρικαλεότητες και τον παραλογισμό του πολέμου, έναν πόλεμο – τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον οποίο τον έζησε και ο ίδιος μέσα στα χαρακώματα στο μέτωπο της Μακεδονίας. Ο Μυριβήλης χρησιμοποιώντας το «προσωπείο» του λοχία Αντώνη Κωστούλα ανασύρει τις προσωπικές του μνήμες και μιλά για τον πόλεμο. Ο λοχίας Κωστούλας, ευρισκόμενος στα χαρακώματα του μακεδονικού μετώπου, γράφει συνεχώς επιστολές με νοερό αποδέκτη την αγαπημένη του που ζει στη Λέσβο. Αυτές οι επιστολές (συνολικά 56), που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ένα είδος ανταποκρίσεων από το μέτωπο ή ένα είδος προσωπικού ημερολογίου, αποτελούν το υλικό που συνθέτει την αφήγηση στο πεζογράφημα.
Στο
συγκεκριμένο απόσπασμα θεματικό κέντρο είναι η αγριότητα
και ο παραλογισμός του πολέμου όχι μόνο για τους ανθρώπους αλλά και τα
ανυπεράσπιστα ζώα.
 |
| Το συγκινητικό «ευχαριστώ» των Αμερικανών στρατιωτών στα άλογα τους... |
